Ο καρκίνος του ενδομητρίου, γνωστός και ως καρκίνος της μήτρας, αποτελεί τη συχνότερη μορφή γυναικολογικού καρκίνου. Αναπτύσσεται από το ενδομήτριο, δηλαδή τον εσωτερικό χιτώνα της μήτρας, και στις περισσότερες περιπτώσεις διαγιγνώσκεται σε πρώιμο στάδιο.
Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή χειρουργική αντιμετώπιση παίζουν καθοριστικό ρόλο τόσο στην αντιμετώπιση όσο και στη μακροχρόνια πρόγνωση της νόσου.
Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι:
Άλλα πιθανά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Κάθε αιμορραγία μετά την εμμηνόπαυση απαιτεί άμεσο ιατρικό έλεγχο, καθώς αποτελεί το συχνότερο προειδοποιητικό σύμπτωμα.
Η διάγνωση βασίζεται σε συνδυασμό εξετάσεων:
Στόχος δεν είναι μόνο η επιβεβαίωση της διάγνωσης, αλλά και η σταδιοποίηση, δηλαδή ο ακριβής καθορισμός της έκτασης της νόσου, ώστε να επιλεγεί η καταλληλότερη θεραπεία.
Η χειρουργική θεραπεία αποτελεί τη βασική μέθοδο αντιμετώπισης στις περισσότερες περιπτώσεις.
Η επέμβαση συνήθως περιλαμβάνει:
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις προχωρημένης ή μεταστατικής νόσου, μπορεί να απαιτηθούν πιο εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις, με στόχο τη μέγιστη δυνατή αφαίρεση της νόσου και τη βελτιστοποίηση του ογκολογικού αποτελέσματος.
Όταν υπάρχουν οι κατάλληλες ενδείξεις, η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, όπως:
Τα πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν:
Ο λεμφαδένας φρουρός είναι ο πρώτος λεμφαδένας στον οποίο είναι πιθανό να μεταναστεύσουν καρκινικά κύτταρα.
Η τεχνική του λεμφαδένα φρουρού:
Εφαρμόζεται σε επιλεγμένες περιπτώσεις, σύμφωνα με διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες.
Ανάλογα με το στάδιο και τα ιστολογικά χαρακτηριστικά της νόσου, μπορεί να απαιτηθεί:
Η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα, από εξειδικευμένη ογκολογική ομάδα.
Η υπερπλασία ενδομητρίου, δηλαδή η πάχυνση του ενδομητρίου, αποτελεί σε ορισμένες περιπτώσεις προκαρκινική κατάσταση και απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση και παρακολούθηση.
Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να προλάβει την εξέλιξη σε καρκίνο.
(Αναλύεται εκτενώς σε ξεχωριστή ενότητα.)
