Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων είναι καλοήθεις βλάβες που προκαλούνται από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Μπορεί να εμφανιστούν στο αιδοίο, γύρω από την είσοδο του κόλπου, στο περίνεο ή στην περιπρωκτική περιοχή και να είναι μεμονωμένα ή πολλαπλά.
Κονδυλώματα γεννητικών οργάνων (HPV)
Τι είναι τα κονδυλώματα;
Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων είναι καλοήθεις, μικρές, επίπεδες ή ελαφρώς υπερυψωμένες βλάβες που προκαλούνται από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Εμφανίζονται συχνότερα στο αιδοίο, γύρω από την είσοδο του κόλπου, στο περίνεο ή στην περιπρωκτική περιοχή και μπορεί να είναι μεμονωμένα ή πολλαπλά. Στις περισσότερες περιπτώσεις προκαλούνται από τους τύπους HPV 6 και 11, οι οποίοι είναι διαφορετικοί από τους τύπους HPV που σχετίζονται με προκαρκινικές αλλοιώσεις και καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.
Χρειάζονται πάντα θεραπεία;
Όχι απαραίτητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα κονδυλώματα μπορεί να υποχωρήσουν χωρίς θεραπεία. Όταν χρειάζεται αντιμετώπιση, η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου εξαρτάται από τον αριθμό, το μέγεθος και τη θέση των βλαβών, καθώς και από τα συμπτώματα και το ατομικό ιστορικό. Υπάρχουν τόσο τοπικές φαρμακευτικές θεραπείες όσο και θεραπείες που πραγματοποιούνται στο ιατρείο.
Μπορούν να επανεμφανιστούν;
Ναι. Η θεραπεία απομακρύνει τις ορατές βλάβες, αλλά ο HPV μπορεί να παραμένει στο δέρμα για κάποιο διάστημα. Για τον λόγο αυτό μπορεί να εμφανιστούν νέα κονδυλώματα, ιδιαίτερα κατά τους πρώτους μήνες μετά τη θεραπεία. Η επανεμφάνισή τους δεν σημαίνει απαραίτητα νέα μόλυνση.
Τι ισχύει για τον σύντροφο;
Δεν συνιστάται συνήθως HPV test στον σύντροφο μόνο και μόνο επειδή έχουν διαγνωστεί κονδυλώματα. Εάν όμως υπάρχουν ορατές βλάβες ή άλλα συμπτώματα, συνιστάται κλινική εξέταση.
Σεξουαλική επαφή και κονδυλώματα
Ο HPV μπορεί να μεταδοθεί ακόμη και όταν δεν υπάρχουν εμφανείς βλάβες. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει τον κίνδυνο μετάδοσης, χωρίς να τον εξαλείφει πλήρως.
Κονδυλώματα και εγκυμοσύνη
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τα κονδυλώματα μπορεί να αυξηθούν σε μέγεθος ή αριθμό. Η παρουσία τους από μόνη της δεν αποτελεί συνήθως ένδειξη για καισαρική τομή. Η αντιμετώπισή τους εξατομικεύεται, καθώς ορισμένες θεραπείες δεν είναι κατάλληλες κατά την εγκυμοσύνη.


